Untitled

Mahaba 'to, kaya kung babasahin mo hanga na ko sayo

Wed, 25 Jul 2012 10:37:56 -0400

Oo nga pala, bago ka magbasa gusto ko lang malaman mo na trip ko lang isulat ‘tong note na ‘to. Kasi, wala lang. Trip ko lang talaga. Hindi naman siguro lahat ng bagay kailangan mabibigyan ko ng dahilan. :)

Maraming bagay ang nagbago sa akin. Wala, bigla na lang nagbago. Buti na lang, mas nagiging mabuti akong tao dahil sa mga pagbabago na un.

Habang tumatagal, natututunan kong huwag maging judgmental. Bakit? Kasi, ung mga tao sa paligid ko, lahat sila jinujudge ako eh. Hindi naman nila alam ung buong kwento. Minsan pati ung kaibigan mo, iba na tingin sayo. Syempre masakit. Kasi hindi mo naman nasasabi sa kanila ung totoo mong nararamdaman. Hindi mo masabi kung bakit ka nagkakaganyan. Hindi mo masabi ung dapat mong sabihin. Hindi naman sila maniniwala eh, kasi nga jinudge ka na nila. Nakatanim na sa isip nila na ikaw ung klase ng tao na ayaw nila. So, bakit ayoko nang maging judgmental? Kasi alam ko na ung feeling na hinuhusgahan ako ng iba kahit na hindi nila alam ung tunay na dahilan. Ayoko maging judgemental kasi ayokong makasakit ng iba. Kasi nga, hindi ko naman alam ung tunay na kwento nila. Paano kung ang isa tao babae ay hinusgahan ko na malandi dahil puro lalaki ang kasama niya. Un pala, hindi niya nakilala ang tatay niya kaya naghahanap siya ng atensyon ng isang lalaki na hindi niya nakuha galing sa tatay niya. O kaya naman, mas comfortable pala siyang kasama ang mga lalaki. Sasabihan ko ba agad ng malandi?

Eh bakit ko nasabi ‘to? Kasi nga nasasaktan ako sa sinasabi ng iba. Kung alam lang kasi nila.

Ibang usapin naman. Tungkol naman ‘to sa spiritual aspect ng buhay ko. Napansin ko, simula ng nagcollege ako masyado akong naging busy. Dumating ako sa point na hindi na nakakapagsimba, ung nawawalan na ako ng tiwala sa Diyos. Kapag may problema ako, gusto ko ako lang gagawa ng paraan. Walang tutulong sakin, kahit pa ang Diyos. Nang tumagal, napansin ko na humihina ako. Parang wala akong mapagkunan ng lakas. Ung mga simpleng bagay, iniiyakan ko kaagad. Madali akong sumuko. Madalas pa nga naibubunton ko sa iba ung nararamdaman ko. Noon, hindi ko pa alam kung bakit. Pero ngayon, naging malinaw na sa akin ang lahat. Pumunta ako ng simbahan isang araw. Ako lang mag-isa. Hindi ko alam kung bakit ako pumunta sa simbahan. Parang nung araw na un, napagtripan ko lang pumunta doon nang walang dahilan. Pagpasok ko sa loob, umupo ako. Pagkatapos, lumuhod ako at nagdasal. Hindi ko maipaliwanag, pero bigla akong umiyak.. Wala pa akong nasasabi na salita para magdasal, kahit sign of the cross wala, pero hindi ko mapigilan sa pagtulo ung luha ko. Pakiramdam ko, lahat ng bigat na dala-dala ko sa loob ko, nailalabas ko na. (Sa totoo lang, habang tinatype ko ‘to naiiyak pa din ako) Tapos tsaka ko lang naisip, siguro kaya pakiramdam ko nanghihina ako, walang lakas ng loob, at mabigat ang loob ay dahil nawalan na ako ng koneksyon sa Diyos. Hindi ako nagbabanal-banalan. Baka kasi i-judge na naman ako ng iba. Pero kasi, ngayon ko lang nalaman kung gaano kalaki ang epekto Niya sa akin. Siya pala talaga ung pinanggagalingan ng lakas ng loob ko. Pagkatapos kong magdasal nun, gumaan ung pakiramdam ko. Parang ang saya saya ko pero hindi ko maipaliwanag kung bakit. Ang light ng feeling.

So, eto ung dahilan kung bakit 9pm na ko nakauwi ng bahay nung July 20 bukod sa pagbili ko ng swimwear para sa CWTS.

Hindi ko maintindihan kung bakit nangyayari ang mga bagay-bagay sa buhay ko. Pero may tiwala ako sa Diyos at mahal na mahal ko Siya.

Oh, paano ka umabot dito? Nagbabasa ka pa din? You’ve wasted 5 minutes of your life. Pero, kung interesado ka talaga, magpatuloy ka lang.

Love life at school. Lovelife? Grabe, di uso sakin yan eh. Ayoko na muna. Kasi noon, nagdesisyon agad ako. Hindi naman pala ako sigurado sa nararamdaman ko. Kaya ayan, may nasaktan pa ako. Basta, naniniwala ako na dadating ung tamang panahon para dyan, pero ung sa akin, hindi pa ngayon. Siguro, maghahanap na lang muna ako ng inspirasyon, ung tipong crush ba. Tapos hanggang doon na lang muna. Kapag kasi may karelasyon ka, mas complicated. Minsan masama na din epekto sayo. Kaya, hanggang crush at pbb teens na lang muna ako. Magfofocus muna ako sa pag-aaral ko. Tutuparin ko ung pangarap ko na maging chemist. Gagraduate ako bilang isang laude (summa cum laude, magna cum laude, cum laude, o feeling laude) para kahit papaano, maibalik ko ng lubos to the nth power ung paghihirap ng pamilya ko para makapagtapos ako. Pero kung hindi kaya, ayos lang. Basta makakapagtapos ako, tapos tutulungan ko pamilya ko. Kapag nakatapos na akol, tsaka ko na aatupagin yang buhay pag-ibig na yan. Hindi ako makikipagrelasyon hanggang hindi ako nakakakuha ng bachelor’s degree. Tapos magmamasters ako habang nagtuturo sa unibersidad na pinapasukan ko ngayon. Oh ayan, natututo na akong i-set ang priorities ko. Pero kahit makatapos na ako ng bachelor’s at master’s at nagkaroon ng lovelife, mag-aaral pa din ako. Oo na, mukha na kong aral. Kulang na lang gawin kong bahay ang school, lamunin ang mga libro, gawing utensils ang ballpen at gawing kama ang papel. Pero kukuha pa ko ng doctorate degree. Wala lang, gusto ko lang. Kasi pangarap kong maging full-time chemist. Tsaka mas sosyal, magiging Dr. Hernandez ako. Bongga di ba.

So, nagbabasa ka pa din? Tatag mo ah. Pero kung gusto mo pang magsayang ng konting oras, go lang.

Ano ba ang tipo ng lalaki na gusto ko? Hmmm. Isang malaking advantage kung matalino ka. Ewan ko, pero simula pagkabata ko, madali na akong na-aattract sa matalino. Parang magnet lang ang dating. Nung elementary ako, kung sino ang nagiging top 1 na lalaki nagiging crush ko. Ganun din nung highschool. Kung sino pinakamatalino, nagugustuhan ko kaagad. Ganun din ngayong college. Ung crush ko eh ubod ng talino. Pero wag na natin sabihin kung sino-sino sila. Anyway, gusto ko din sa lalaki ung matino. Matino in a way na maayos manamit, hindi nagmumura, hindi nagsasabi ng mga bastos na salita, at higit sa lahat maayos sa sarili. Gusto ko ung lalaki na conscious sa nagiging itsura niya. Ung nagsusuot ng damit na comfortable siya and at the same time eh bagay sa kaniya. Hindi ung bara-bara lang, makapagdamit lang eh ok na. Syempre, isa pang criteria ay ang itsura. Syempre dagdag pogi points kung maputi at gwapo. Kasi ganun ako eh. Ung maputi lang ha, hindi ako gwapo. Pero hindi ko naman masasabi kung ganyan ba ung magiging katangian ng mapapangasawa ko. Hindi ko nga alam kung makakapag-asawa ba ako eh. Baka ung libro na lang kasama ko sa buhay. Forever alone ang peg.

Ang topic ko talaga dito eh ung pagbabago sa buhay ko. Eh bakit nauwi sa tipo ng lalaki na gusto ko? Wala lang, trip ko lang sabihin. Kasi kanina ung crush ko ang pogi. Eh araw-araw naman siyang pogi. Basta, magulo ako.

Oh, nagbabasa ka pa din? Tama na. hanggang diyan na lang muna ako. Kasi gagawa pa ko ng RDR para sa Chem 101.1. Paano ako gagraduate kung di ko gagawin yan? Kapag di ko nagawa yan, domino effect na yan. Hindi ako gagawa ng RDR, hindi ako papasa ng Chem 101.1, di ako gagraduate (edi di ako makakakuha ng bachelor’s degree), di na ako magboboyfriend, di na ako mag-aasawa, mag-isa na lang ako.

Tama na nga. Gagawa na talaga ako. Salamat sa oras mo ha. ;)

Reblog if you've actually read every single page of all seven Harry Potter books; from The Boy Who lived to Nineteen Years Later.

Wed, 06 Jun 2012 13:05:25 -0400

sana...

Sat, 25 Feb 2012 10:32:26 -0500

Sana magturo siya ng Math 54. :) TOINK

Photo

Wed, 22 Feb 2012 08:04:52 -0500

1st day

Tue, 21 Feb 2012 02:42:49 -0500

Medyo hindi pa ako sanay na di ko siya kasama. Pero ayos lang, para naman ‘to sa aming dalawa eh. Tsaka masasanay din ako, 2 weeks ba naman. :) Sana lang maliwanagan na talaga ako. Sana malaman ko na ung totoo. God, give me the sign before 2 weeks ha? :>

Sleepy head

Mon, 20 Feb 2012 09:52:54 -0500

At least, naclear ko na lahat sa kaniya before this day ends. :)

Walang iba, ok?

Mon, 20 Feb 2012 08:18:20 -0500

Walang iba. Period.

Ikaw lang. Ok? Kailangan ko lang ng space para hanapin ang sarili ko. :)

I need my bestfriends.

Mon, 20 Feb 2012 06:48:42 -0500

Talagang sila lang nakakatulong sakin. Sila lang napagsasabihan ko. Salamat sa Diyos at nakakita ako ng tulad nila.

Sana...

Mon, 20 Feb 2012 06:13:17 -0500

Sana, ibigay na ni God ung hiniling ko sa mass. Ung parati kong hinihiling kapag nagmamass ako.

I wish for true happiness. Ung magiging masaya talaga ako. Sana makuha ko. :’(

Alam ko naman na di ako pababayaan ni God eh. Kaya ko ‘to. Pero sana talaga, sana.. Haii. Di ko na maintindihan sarili ko. Sa isang tao ko pa lang nasabi ung totoo kong nararamdaman. Sana wag niya ipagkalat. Haii.

HI JELLE. Oo, may privacy. Kaya wag mong sasabihin kay Leb na nagtaTumblr ka ulit. Gagambalain ka lang nun. PRAMIS. Malalaman pa niya yung mga secrets mo. >:))

Mon, 20 Feb 2012 05:54:29 -0500

juicemiyo haina. Ayoko talaga sabihin. Bahala siya sa buhay niya. Ahaha. :D

Tumblr Vs. Facebook

Mon, 20 Feb 2012 05:43:14 -0500

Now I know kung bakit madami akong friends na adik sa tumblr. Meron talagang privacy. :) Makapagstay na nga din sa tumblr. :D

Oh my Gaahd moment

Mon, 20 Feb 2012 05:40:55 -0500

Oh my Gaaahd moment ko nung saturday. Why? Something unusual happened. Kakilig talaga. I mean, oh my gaaahd. :D

Mahirap pala pag nalilito ka na sa sarili mo, sa iniisip mo, at sa nararamdaman mo. Haii. I think I’ve already made the greatest mistake of my life. :( How I wish na kaya kong ibalik ang dati.

When I was a kid, I didn't have a laptop, iPod, Blackberry, PS3, Wifi or iPads. I played outside with friends, bruised my knees, made up stories and played hide and seek. I ate what my mom made. I would think twice before I said "no" to my parents. Life wasn't hard, it was good & I survived. Kids these days are spoiled. Re-post this if you appreciate the way you were raised. I think we were happier kids.

Sun, 23 Oct 2011 08:19:16 -0400

REBLOG IF YOU ARE PART OF THE HARRY POTTER GENERATION

Tue, 26 Jul 2011 10:34:32 -0400

theother-side-ofsanity:

OH YEAH!

Ang sakit

Tue, 07 Jun 2011 11:38:59 -0400

Ang sakit pala kapag tinitira ka ng borfriend mo patalikod. Kala niya siguro, di ko malalaman. Akala niya siguro di ko maiintindihan. Akala niya siguro bobo ako. Pero sorry siya, mas bobo siya. Ano pang silbi ng pagiging valed ko at 1st hon men niya. Potek. Di ako nagmamayabang ah.

Nakakainis siya. Totally nakakainis. Di ko talaga siya kakausapin.

Buti pa nga ung ibang magsyota eh, feel na feel nila. Eh kami? Parang, pag di niya ko kasama, wala na kaming connection. Para bang i have nothing to do with him. Kahit manlang sa facebook profile niya. Kahit saan.

Star-studded ang tumblr

Mon, 06 Jun 2011 01:01:24 -0400

at yan ay dahil kila haina salik at mico.

Grabe! Ung isa ung posts puro kay taylor swift, ung isa puro kay avril lavigne! =))

Reblog this if you're still a virgin.

Wed, 01 Jun 2011 05:51:56 -0400

turtleton:

livesothatyoumaylive:

gomeztastic:

I want to see how many people are proud of it.

^ the number of notes <3

WE ARE SO COOL.

Malas ko talaga kahit kailan

Mon, 30 May 2011 05:14:42 -0400

Ayon, umuwi na ulit si ate ritchie sa singapore. 2 weeks din siya dito wew.

Nakakainis lang. Kasi binigyan niya ko ng pera. Edi siyempre tuwang tuwa ako. Tapos biglang nalaman ni mama. Edi ngayon, kinuha ni mama ung pera. Tag-iyak di ba?

Tapos, dapat talaga kasama ko na pupunta sa hong kong disneyland sa chinese new year. Eh ampodee, tamang tama sa school days ko. Di ko naman mapagpalit ung schooldays sa disneyland. Kasi babagsak ako pag umabsent ako ng 2 weeks. Imagine di ba? So, wala na. Wala na. Di na ko makakapuntang disneyland. Haii. Nakakainis talaga. Ang saya sana nun. Bad trip.

Crushes

Fri, 27 May 2011 12:14:31 -0400

Eto na. Wala na kong magawa eh. Haha. Ung mga names jan, un ung pagkakasunod sunod nung mga nging crush ko.

Joshua- siya talaga unang nakapukaw ng pansin ko. Medyo matagal ko din siyang naging crush. Wala lang, sabi niya kasi pangarap daw niyang maging newscaster. Parang ang big time. Haha. Toffy-eto ang landi ko talaga. Kasi di ba nung 1st year, dba pag may bday ung kaklase natin gagawan mo siya ng card tapos ung may bday bubunot ng dalawang cards. Eh nung bday niya, ako nabunot niya. Tapos sa isip ko, “ang cute niya” wahaha. Caleb-dapat naman talaga di ko siya crush eh. Si jackielyn kasi may kasalanan eh. Di ko siya crush tapos inaasar niya ko kay caleb. Ayan tuloy, nadevelop. Pero huminto din to nung 2nd year eh. Bumalik ako kay josh pansamantala (inamin ko pa tong bagay na to sa beshies ko). Kaya lang, di ko alam kung bakit bumalik ulit kay caleb. Nung nagkatabi ata kami sa bio dahil kay mam abisado. ? Adrian, vinz-wala lang. Cute kasi sila. :) Kuya jem-wala. Nung third year yan, pero saglit lang. Di pa sila ni mae nun ah. Ang bait kasi niya, super. Tapos pag may problema kami ni caleb parati siyang natulong. Aun.

Share ko na din pala ung mga pinagselosan ni caleb.

Si josh, romeo, kuya jem, toffy, amiel. Haha. Di ko alam kung bakit siya nagselos kay josh, kay romeo daw kasi parati akong nihuhug ni romeo. Si kuya jem kasi daw close kami. Si toffy ewan ko din. Si amiel kasi nung 2nd year naging magkatabi kami tapos parati kaming nagbibiruan. Haha.

Ayan. Nashare ko na. Kayo din. Haha. Magshshare pa ko ng madami. Tutal wala na naman akong dapat itago. It’s time to open up. Haha. Madami pa kayong malalaman tungkol sakin.

(pinost ko na to sa FB. Copy-paste nalang sa tumblr)

Freshie tour

Fri, 27 May 2011 06:44:02 -0400

Aun. Nagpunta kami sa freshie tour kanina sa UPD. Mala-amazing race ung tour eh, kaya hinati kami sa teams A-Z. Team A si guian, team B ako, tapos team N si caleb (ang layo, badtrip). Tapos, aun na. Nagstart ung tour. Pag ngsastop over kami parati kaming naaabutan ng team A. Mas una kasi kami sa kanila. Ang bagal kasi nila. Tapos aun, nagkwentuhan kami ni guian. Ang dami kong nalaman. Nalaman ko ung mga nagkacrush sakin na di ko talaga inakalang magkakacrush sa kin. Lumalandi? Haha. Tapos, nalaman ko din ung lab lyf no guian. Haha.

Tapos, aun na. Everytime na nagsstop talaga, team A kasama namin. Tapos naiinis ako. Nagsasawa na ko sa mukha ni guian, eh si caleb ung gusto kong makita. Nakakainis un ah. Mas nakakainis pa, ung nasa palma hall si caleb, tapos kami na physics chor chor. Ang layo ng agwat. Edi nawalang na ko ng pag-asa na makita siya. Hmpf.

Anyways, aun nga. Ang sakit ng paa ko. From 8am to 3pm nilakad namin buong UP. As in HINDI sumakay sa jeep. What the hell. Di talaga ako nag-enjoy. Mas nag-enjoy pa ko nung kumain kami ng lunch sa mcdo. Lunch namin 4pm na. Ang saya di ba?!? Ang dami kong nakain. Ako na matakaw.

Well, aun lang. Nakauwi na ko. Eto ako, nakahiga. Ang sakit pa din ng paa. Grabe.